புதன், 19 ஆகஸ்ட், 2009

ஓஷோவின் சிறுகதை

குளிர் பிரதேசம் ஒன்றில் புரட்சி எண்ணங் கொண்ட ஒரு சிட்டுக்குருவி வாழ்ந்து வந்தது. இலையுதிர் காலம் இறுதிக் கட்டத்தை நெருங்கிய போது மாற்ற குருவிகள் அனைத்தும் தென்திசை நோக்கி பறக்க ஆயத்தமாயின. ஆனால் இந்தக் குருவி மட்டும் அவைகளோடு செல்லக் கூடாது என்று தீர்மானித்துவிட்டது. குளிர் காலம் வந்தது. குளிரின் ஆக்ரோஷத்தில் அந்த சிட்டுக்குருவி கலங்கிவிட்டது. கடைசியில் அதுவும் தெற்கு நோக்கி பறக்க முடிவு செய்தது. ஆனால் அந்தக் குளிரில் பறந்தால் மரணம் நிச்சயம் என்றறிந்து இருந்த இடத்திலேயே இருந்து விட்டது. அதன் இறக்கைகளில் பனி படர்ந்து அதை பறக்க விடாமல் செய்துவிட்டது. இதனால் மயங்கிய நிலையில் அது மரத்தில் இருந்து கீழே விழுந்தது.

அப்போது அந்த வழியாக சென்ற பசு, அதன் மேல் சாணம் போட்டுவிட்டு சென்றது. குருவிக்கு மூச்சு முட்டினாலும் அந்த சாணத்தின் வெப்பம் அதற்கு மிகவும் இதமாய் இருந்தது. இதனால் உற்சாகம் பிறந்து பாட ஆரம்பித்தது. குருவியின் பாட்டு சத்தம் கேட்டு அந்த வழியாக சென்ற பூனை ஒன்று, குருவி இருக்கும் இடம் அறிந்து சாணத்தை அகற்றிப் பார்த்து மகிழ்ச்சியோடு குருவியை விழுங்கி விட்டது.

இந்த கதையில் மூன்று கருத்துகள் உள்ளன

ஒன்று: உன் மீது சாணம் போடுபவன் உன் எதிரியாய் இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

இரண்டு: உன்னை சாணத்தில் இருந்து அகற்றுபவன் உன் நண்பனாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை.

மூன்று: நீ மகிழ்ச்சியாய் இருக்கிறாய் சாணத்தின் இதமான சூட்டில் அடங்கி இருக்கிறாய் என்றால், உன் வாயை மூடிக்கொண்டிரு.

கருத்துகள் இல்லை: